میکروسکوپ ها به طور کلی به دو دسته ی میکروسکوپ نوری و میکروسکوپ الکترونی تقسیم می شوند.
سه تعریف مهم در کاربرد میکروسکوپ :
– بزرگنمایی : به نسبت اندازه تصویر نمونه ، به اندازه واقعی آن گفته می شود. همه ی میکروسکوپ ها از عدسی ها برای بزرگنمایی تصویر بهره می برند
– قدرت تفکیک : توانایی تشخیص بین دو شیء نزدیک به هم به صورت دو شیء متمایز و جدا را قدرت تفکیک می گویند.قدرت تفکیک بهکیفیت عدسی ها و طول موج نور تابیده شده بستگی دارد. با کاهش طول موج ، قدرت تفکیک افزایش می یابد.
– کنتراست : به تفاوت بین بخش های مختلف یک نمونه می گویند. مثلا یه اندامک تیره تر از اندامک دیگر دیده شود.
میکروسکوپ الکترونی گذاره(TEM) : در این میکروسکوپ نمونه را در نوعی پلاستیک ، قالب گیری کرده و سپس با تیغ الماسی یا شیشه ای به قطعات بسیار نازک ۵۰ تا ۱۰۰ نانومتری برش می دهند . برای دست یابی به کنتراست مناسب ، نمونه های آماده سازی شده با رنگ هایی مثل اسمیک اسید یا نمک های پرمنگنات ، اورانیوم ، لانتانیوم ، یا سرب تیمارمی شوند (زیرا این مواد از اتم هایی با وزن اتمی بالا تشکیل شده است و الکترون ها را به خوبی متفرق می کند و کنتراست را افزایش می دهد).بعد برش ها را روی یک صفحه یا توری فلزی کوچک قرار می دهند . پرتوی الکترونی از نمونه عبور می کند و نهایتا روی یک صفحه ی فلورسانت می افتد.با این روش امکان مشاهده ی تک ملکول های پروتئین و نو کلئیک اسید نیز وجود دارد.اگر تنها مشاهده ی ویژگی های خارجی یک نمونه مد نظر باشد ، تهیه ی برش های نازک لازم نیست . سلول های دست نخورده یا محتویات آن را می توان به طور مستقیم با TEM و به کمک تکنیکی به نام رنگ آمیزی منفی مشاهده کرد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.