گرافن، یک شبکهی لانه زنبوری دوبعدیست که از پیوند کووالانسی اتمهای کربن بهوجود آمده است و ضخامتش تنها یک اتم کربن است. در گرافن اتم های کربن تنها با سه اتم پیوند شده اند، ولی توانایی اتصال به چهار اتم کربن و یا اتم های دیگر نیز در آن ها وجود دارد. اکسید گرافن در حقیقت گرافن عایق و دارای عیب ساختاری است که میتواند از طریق قرار دادن گرافیت در اسید غلیظ در حضور یک ماده اکسنده تولید شود. ساختار اکسید گرافن حاوی گروههای عاملی اپوکسیدی، کربوکسیلی و هیدروکسیلی است. اکسید گرافن نارسانای الکتریکی است و حضور گروههای اکسیژن دار آن را از نظر حرارتی ناپایدار می کند.
خواص و ویژگی های اکسید گرافن (محلول در الکل)
– اکسید گرافن ساختار لانه زنبوری دارد و به دلیل داشتن الکترونهای آزاد خاصیت رسانای الکتریکی بالایی از خود نشان میدهد. به طوریکه وقتی با موادی مانند سرامیک یا پلیمر مخلوط میشود خواص الکتریکی و مکانیکی آن ها بهبود مییابد. استفاده از این ماده در وسایل الکترونیکی زیستی و دارورسانی به دلیل ایجاد پیوند کوالانسی با بافتها بسیار مناسب است.
– این ماده دارای خاصیت آمفیفیلیک(یکی از ویژگیهای سورفاکتانتهاست که هم آب را جذب و هم دفع میکند) است.
– این ماده میتواند همانند سورفاکتانت عمل کند و این ویژگی سورفاکتانتی اکسید گرافن موجب میشود تا بتوان از آن بهعنوان عامل دیسپرسکننده برای انحلال مواد نامحلول استفاده کرد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.