گلیسرول یا گلیسیرین، الکل سه عاملی است که به دلیل دارا بودن پیوند هیدروژنی با هر نسبتی در آب و اتانول حل می‌شود ولی در دیگر حلال‌ها بسیار کم محلول است. گلیسرول در حضور گرما و مواد آب‌گیر، آب از دست داده و به آلدهید دودکننده با بوی بد که مخاط را به شدت آزار می‌دهد تبدیل می‌شود. ایجاد آکرولئین با این مشخصات راهی برای تشخیص گلیسرول است. گلیسرول ۳ گروه هیدروکسیل دارد که مسئول حلالیت در آب می‌باشد. گلیسرول در طبیعت بیشتر به صورت ترکیب با اسیدهای چرب مشاهده می شود. برای نمونه یک مولکول گلیسرول با ۱ یا ۳ اسید چرب مونوگلیسرید یا تری‌گلیسرید را می‌سازد.
خصوصیات محلول گلیسیرین
– گلیسرول در اتانول و دیگر حلال های آلی بسیار کم محلول است.
– گلیسیرین به هر نسبتی در آب حل می شود.
– گلیسرول شفاف، بی رنگ، بی بو و چسبناک است.
موارد مصرف محلول گلیسیرین
– از گلیسیرول خالص در داروسازی استفاده می‌شود.
– گلیسیرین برای تهیه لوسیون کرم های صورت به کار می‌رود.
– این ماده برای تهیه لوازم آرایشی نیز استفاده می‌شود، چون حلال خوبی است و باعث جذب رطوبت در سطح پوست می‌شود و پوست را نرم و چرب می‌کند.
– در ساخت مواد منفجره مثل نیترو گلیسیرین، برای روغن‌کاری ابزارها و تاسیسات فلزی و نیز برای جلوگیری از یخ بستن جک های هیدرولیکی از گلیسیرین استفاده می‌شود.
مشخصات محصول
نام اصلی:
محلول گلیسیرین Laboratory دکتر مجللی
نام لاتین: Glycerol Laboratory
Catalog No: 22705
CAS No: 5681
نام های مترادف: 1,2,3-Propanetriol,
| خصوصیات محصول | |
|---|---|
| فرمول شیمیایی | C3H8O3 |
| جرم مولکولی | 92.10 g/mol |
| چگالی | 1.26 g/cm3 |
| دمای ذوب | 18 cº |
| دمای بخار | 290 cº |
| درصد خلوص | 99-101% |
| پی اچ | 5( 100 g/l, H2O, 20 cº ) |
نقد و بررسی‌ها
هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.